Dag pacemaker! Genezen van binnenuit.

Wat een bijzondere start van het jaar! Een aantal jaren geleden kreeg ik te horen dat het niet zo goed ging met mijn hart. Het was alsof ik een garage binnenliep voor een apk-keuring.

Ik deel mijn verhaal omdat ik geloof dat er andere mogelijkheden zijn om in je gezondheid te komen, althans wat voor mij heeft gewerkt. Als ik één persoon kan inspireren om in beweging te komen dan heb ik mijn doel bereikt met dit verhaal.


Ik had al vanaf mijn pubertijd verschillende klachten waar ik mee leerde leven, ik wist niet beter. Mijn klachten uiten zich op verschillende vlakken:

- Slaapproblemen, het kon wel uren duren voordat ik in slaap viel

- Een licht gevoel in het hoofd, duizeligheid en (bijna) flauwvallen (dagelijks)

- Concentratieproblemen

- Rusteloosheid, nee ik had dus geen ADHD!

- Kortetermijngeheugen werkte niet optimaal

- Hartkloppingen en -overslagen, super vermoeiend en onprettig gevoel

- Een pijnlijk of drukkend gevoel op de borst, oh het was toch niet mijn maag


Deze klachten hebben iets met mijn zelfvertrouwen gedaan en ook heel veel bepaald in mijn leven. Hoe kwam ik er achter? Door te luisteren naar mijn lichaam, er waren immers al duidelijke signalen (zie hier boven).


Terug naar de apk-keuring…Ik kan me nog goed herinneren dat ik binnenkwam bij de cardioloog, ik werd gekoppeld aan verschillende apparaten. Er werden veel vragen gesteld o.a. welke medicijnen en supplementen ik nam. Maar niets over mijn voeding, verleden of levensstijl.



Het werd al snel duidelijk dat ik een hartritmestoornis had. Ik kreeg een holterkastje mee, deze zou mijn hartritme voor de komende 96 uur registreren. Daar sta je dan met alle draden en plakkertjes een bruiloft te draaien.


Ik kon zelf goed voelen dat het niet goed zat, best wel eng als je hart niet meer doet wat het moet doen op zo’n jonge leeftijd (38). Ik stond niet meer in contact met mijn eigen lichaam tenminste zo voelde het.


Na de meeting werd mij verteld dat het er niet zo best uitzag, “bereid je maar voor op een pacemaker’’ waren de woorden van de cardioloog en dat doet iets met je. Moeilijk om te omschrijven, alsof je lichaam gefaald heeft.


Als eerste kreeg ik medicatie mee, alles in mijn lijf zei nee en toch besloot ik om het in te nemen. Ik wist het even niet meer, het ging allemaal zo snel.


Ik weet nog goed dat ik bij de kapper zat, ik voelde dat ik elke moment wegviel. Ik belde mijn man op en zag aan mijn sporthorloge dat mijn hartslag rond de 32 was. Ik voelde me angstig en dacht alleen maar “ik wil hier nu weg”.


Kort daarna kwam de huisarts en werd ik naar het ziekenhuis gebracht. Ik lag daar en kwam weer even tot mezelf. Dit was het moment dat ik besloot om het anders te doen, geen medicatie, maar onderzoeken waar dit vandaan komt. Ik werd vervolgens geopereerd en kreeg een hartrecorder een soort usb stick die gekoppeld was aan mijn telefoon met bluetooth.


"Superstom mijn telefoon had contact met mijn hart en ikzelf niet…Omgekeerde wereld als je het mij vraagt".


Ik merkte al snel dat ik afhankelijk werd van het kastje en niet meer van mijn eigen lichaam en geest. Bij het sporten, mountainbiken, uitgaan of werk, dat kastje deed iets met mijn gedachten op een negatieve manier. Soms werd ik gebeld door het ziekenhuis omdat mijn hartslag weer te laag zat. Ik bleef bij mijn standpunt ik wil geen medicatie! Ik voelde dat het namelijk niet bij 1 of 2 medicijnen zou eindigen, op den duur zou het een effect hebben op andere systemen in mijn lijf en dat is wat ik zeker niet wil.


Kan een lichaam zichzelf van binnen uit genezen?

Na vele onderzoeken en studies kwam ik erachter dat ik heel wat voedingstekorten had en dat mijn ademhaling niet soepel verliep. Wat gek. Ik was al erg bewust van mijn voeding (bijna 55 kilo afgevallen) en nam netjes mijn vitamines en mineralen in. Hoe kan dat nou? Ik ging heel veel experimenteren met verschillende voedingstoffen en volgde een aantal studies. Ik merkte al heel gauw dat mijn lichaam en geest zich beter voelden en dat mijn hart rustiger werd. Ik kreeg weer energie en vertrouwen in mijn lichaam. Mijn lichaam kon zichzelf genezen, wat hebben wij een intelligente lichaam en brein!


Mijn kastje bleef iets langer dan gepland, ik besloot om de verbinding los te koppelen en niet meer afhankelijk te zijn van een apparaat maar van mezelf. Wat een zelfvertrouwen boost zeg! Afscheid nemen van mensen uit mijn omgeving en het verwerken van bepaalde emoties had ook impact op mijn gezondheid en dus mijn hart. Elke keer weer een stapje verder in mijn gezondheid komen. Elke stap staat voor weerbaarheid, flexibiliteit, vertrouwen, zelfliefde, positieve mindset, ruimte, groei, rust, focus, moed, dankbaarheid en compassie naar mezelf en anderen toe.


Mijn hart heeft mij weer bij mezelf gebracht. Mijn hart heeft alle wijsheid die ik in me had naar boven gehaald. Mijn hart heeft mij geleerd om te vertrouwen op mijn intuïtie.


Nu een paar weken geleden mocht dan eindelijk mijn recorder verwijderd worden en werd ik ontslagen bij de afdeling cardiologie. Hoe ik me voel? Ik voel me heel erg trots, sterk en vol zelfvertrouwen.


Mijn hart heeft me gebracht naar het werk wat ik nu met heel veel plezier doe en dat is bedrijven (vanuit duurzaamheid) en mensen in hun gezondheid brengen.


""Gezondheid is de basis van alles. Staat de basis goed dan is er ruimte voor genezing en groei op alle vlakken van het leven".


Liefs,


Sharon


Bekijk ook eens "A glimpse of my story" een klein stukje over mijn verhaal, mijn struggles in gezondheid en zelfvertrouwen.



254 weergaven0 opmerkingen